Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
image1 image2 image3

Jerzy Penier kierownik szkoly w Lublinowie

                                                                                   

 

                            

                        
                                          Jerzy Penier

                                          /   1919 - 1999/

             kierownik szkoły podstawowej w Lublinowie w latach 1953- 1979.

 

         Jerzy Penier ukończył Liceum Pedagogiczne w Wągrowcu w woj. poznańskim,obecnie wielkopolskie. W czasie wojny zajmował się tajnym nauczaniem oraz handlem.W sierpniu 1942 roku został aresztowany przez żandarmerię niemiecką za kolportaż prasy podziemnej. Tego samego dnia zdołał uciec z posterunku i ukrywał się w Warszawie.Od marca 1945 został nauczycielem w Boguniewie w woj. poznańskim. W 1947 roku został mianowany nauczycielem w Oświnie w gminie Kania- obecnie gmina Chociwel.W listopadzie 1948 roku został służbowo przeniesiony do Inspektoratu Szkolnego w Stargardzie Szczecińskim, gdzie pracował jako inspektor d/s walki z analfabetyzmem.

 

 

 

 

 

 Jerzy Penier- kierownik Szkoły Podstawowej w Lublinowie w latach 1953- 1979.

 

Po zakończeniu tej akcji w roku 1953 na własną prośbę został przeniesiony jako nauczyciel do Szkoły Podstawowej w Lublinowie, którą przejął po Jerzym Nowickim, byłym więźniu obozów koncentracyjnych.W swoich wspomnieniach z tego okresu Jerzy Penier pisał: "...Trudne objąłem zadanie./.../ Brak było dyscypliny wśród uczniów, brak podstawowych pomocy naukowych.Sami zszywaliśmy zeszyty i druki niemieckie, na których uczyły się dzieci.Do szkoły uczęszczały  dzieci w wieku- od 7 lat do 16.Wszędzie było brudno a w zimie dokuczało zimno. Od miejscowego leśniczego dostaliśmy drewno do opalania sali lekcyjnej.  Brak wody, ubikacji, warunki nauczania złe.Obejście szkolne to las chwastów,brak ogrodzenia, cieknący dach, budynki pookradane, bez drzwi i okien.Dobrze układała się współpraca z gminą Kania i miejscowym PGR.Zostałem mianowany radnym w gminie Kania i dzięki temu szybko doprowadzono budynek do stanu dobrego.Wprowadziłem wodę bieżącą / ręcznie pompowana do zbiornika na strychu/. PGR Kamienny Most wyremontował sale lekcyjne i mieszkanie dla nauczyciela. W drugim roku doprowadzono do stanu używalności mieszkanie na piętrze. Dużo pomogła miejscowa ludność. Wywiercono studnię głębinową do 30 m, założono siłę aby mógł pompować silnik elektryczny. Liczba dzieci ciągle wzrastała. Wydział oświaty zgodził się w roku szkolnym1957/ 1958 na utworzenie V klas. Przebudowano dużą salę lekcyjną, rozdzielono dużą salę i w ten sposób otrzymano druga salę lekcyjną. Zakupiono nowe ławki uczniowskie,wymieniono stare drewniane ławki poniemieckie. Przydzielono mi nową nauczycielkę Kessler Erykę.W roku szkolnym 1958/1959 zezwolono na utworzenie VI klas.Przydzielono mi nauczyciela- mężczyznę / nazwiska nie pamiętam- dzieci dały mu przezwisko- Szewczyk.Dobry nauczyciel, pełen zapału ale niedługo zagrzał miejsce, gdyż w październiku powołano go do wojska. I tak dwie osoby musiały ciągnąć zajęcia w 6 klasach./.../ W roku szkolnym 1959/60 było już 7 klas. Po przebudowie sali w starej szkole obok, uzyskano 2 nowe sale. W Lublinowie była pełna szkoła podstawowa i tak dzieci z Lublinowa i Kamiennego Mostu kończyły podstawówkę w Lublinowie.W tym czasie wymieniono ławki na stoliki uczniowskie, sukcesywnie dokupowano też pomoce naukowe. Wzrastały ciągle zasoby biblioteki pedagogicznej i uczniowskiej. Dość łatwo było o fundusze na prowadzenie szkoły. Założono sad szkolny, dokonano remontu dachu szkoły, budynku gospodarczego i wiele innych prac- ponieważ gmina była w Kamiennym Moście. Dzięki bliskiemu kontaktowi z gmina jako radny nie miałem kłopotów z funduszami. Grono nauczycielskie składało się z 4 nauczycieli. W dalszych latach było 8 klas. W latach 1972-73 powstała szkoła gminna w Chociwlu. Zaczął się powolny upadek szkoły w Lublinowie. Gwałtownie zmalała ilość dzieci. Zlikwidowano 8 klas- pozostały 4 kl. z 1 nauczycielem. W roku szkolnym 1977/ 78 skierowano mnie na urlop zdrowotny i zastępcą została nauczycielka p. Pierzchalska.W 1979 przeszedłem na emeryturę i z tą datą szkoła w Lublinowie przestała istnieć.Budynek szkolny przekazano szkole rolniczej w Kamiennym Moście.Dzieci z obwodu szkolnego Lublinowo przeszły do szkoły w Chociwlu ..."

     Po przejściu na emeryturę Jerzy Penier został zmuszony do opuszczenia budynku szkolnego, w którym mieszkał przez cały okres swojej 27-letniej pracy w Lublinowie.Czuł się rozczarowany takim potraktowaniem. Zlikwidowano szkołę, którą tworzył i kierował nią przez sporą część swojego życia. Uważał, że szkoły wiejskie w niczym nie ustępują większym szkołom w miastach- pomimo tego, że te ostatnie mają lepsze wyposażenie w gabinety i pomoce naukowe. Jego zdaniem w szkołach wiejskich dzięki małej liczebności klas nauczycielowi łatwiej było dotrzeć do każdego ucznia, łatwiej było mu przekazać wiedzę.Uważał, że poziom nauczania w szkole w największym stopniu zależał od zaangażowania nauczyciela. Nauczycieli dzielił na tych, które starają się nauczyć i tych, którzy ograniczają się do uczenia. W swojej pracy potrafił dobrać sobie dobrą kadrę nauczycielską, dzięki czemu w Lublinowie był wysoki poziom nauczania o czym świadczył fakt wysokiej zdawalności egzaminów wstępnych do szkół ponadpodstawowych. Jerzy Penier należał do tej grupy nauczycieli, którzy posiadali niezwykłą zdolność przekazywania wiedzy z przedmiotów, których uczyli. Był rozgoryczony tym, że po likwidacji szkoły musiał zamieszkać w Stargardzie- dużym mieście, gdzie nie mógł realizować swoich pasji jakimi były : pszczelarstwo, sadownictwo i inne, na które nie można sobie pozwolić w dużym mieście. Na kilka lat przed śmiercią doznał wylewu krwi do mózgu co pozostawiło pewne ślady w koordynacji ruchowej. Zmarł 27.05.1999r.w wieku 80 lat. Spoczywa na Cmentarzu Komunalnym w Stargardzie.

 

 *  Powstanie artykułu możliwe było dzięki uprzejmości pana Wacławowa Gromady, który zebrał i udostępnił autorowi materiały zawarte w niniejszej publikacji.